از ایده تا اجرا

در بهمن سال 87 فراخوانی با عنوان تایپوگرافی زن و زمین به بهانه پاسداشت جشن باستانی اسفندگان اعلام گردید که برای من خیلی جالب به نظر رسید به همین خاطر دست به کار شدم تا پوسترهایی در این زمینه تهیه کنم . در متن فراخوان توضیحاتی برای معرفی موضوع آورده شده بود که می توانست به طراحی پوستر کمک شایانی کند که عبارت بود از : روز سپندارمزد پنجمین روز از اسفند ایران باستان / 29 بهمن خورشیدی امروزی . سپندارمزد نگهبان زمین است و از آنجا که زمین مانند زنان در زندگی انسان نقش باروری و باردهی دارد ، جشن اسفندگان برای گرامیداشت زنان نیکوکار برگزار می گردد ، ایرانیان از دیرباز این روز را روز زن و مادر جشن می گیرند .

دقیقا" موضوعی که نمی شد به سادگی از آن عبور کرد نقش باروری بود ، این کلمه ایده هایی را در ذهن من به وجود می آورد ، اینکه زنی از جنس زمین در درون و دل زمین قرار گیرد ولی چون باید این حالت را در زمینه ی تایپوگرافی و استفاده ی کمتر از اشکال به تصویر می کشیدم کمی کار را سخت می کرد بنابراین دست به تلفیق نوشتار و عناصر بصری زدم ، نوشته ی زن را در غالب یک دایره طراحی کردم که در واقع با این کار به چندین هدف خود دست خود یافتم ، اینکه غالب دایره می تواند نماد جنس مونث ، نرمی و لطافت و چرخش زمین باشد همچنین نقاط کلمه ی زن را نیز درون کلمه جای دادم که نشان دهنده ی باروری آن باشد ، شاید از خوانایی کلمه ی زن کمی کاسته شد ولی فکر می کنم که ظرافت و نوع شکل آن شخصیت یک زن را به خوبی نشان می داد.

در مرحله ی بعدی نوبت به طراحی کلمه ی زمین رسید ، در اینجا دیگر بیشتر به فکر خوانایی کلمه بودم و اینکه طراحی آن کلمه به گونه ای باشد که مخاطب به راحتی با آن ارتباط برقرار کند و برای او نوشته ملموس باشد ، به همین خاطر به جای طراحی حروفی نو ، از تغییر در ساختاریک فونت رایج استفاده کردم و با تغییرات اساسی و تست های ترکیب بندی حروف در اتودهایم ، فرم مورد دلخواه را به دست آوردم ، نقاط را به صورت دایره قرار دادم تا با فرم کلمه ی زن هم خوانی داشته باشد ، منحنی و قسمت های باریک و تیز کلمه را نیز همسان و در مساوات کلمه ی زن قرار دادم تا ارتباط خود را با هم حفظ کنند .

کلمه زن را نیز در دل حرف نون کلمه زمین و به جای نقطه ی آن قرار دادم تا این بار تاکید به باروری زمین شود ، شاید در اینجا سوال پیش آید که چرا کلمه ی زمین را به حالت عمودی قرار دادم در صورتی که زمینی که ما بر روی آن راه می رویم به شکل افقی دیده می شود . علت از این حرکت تاکید بر روی ایستا بودن زمین با حالتی عمودی و در حقیقت دیدی نو و ساختار شکن به عنصر زمین بود. برای به وجود آوردن ترکیب بهتر و ایجاد کادر مستطیل شکل از اشکالی در اطراف کلمه و در راستای فرم آن استفاده کردم .  در مرحله ی بعدی از بافتی بر روی آن اشکال استفاده کردم که علاوه بر جلوه ی بهتر به تصویر نشانگر بافتی از زمین باشد ، ضمنا" این اشکال از لحاظ بصری وظیفه ی حفاظت و نگهبانی از کلمه ی زمین را نیز برعهده داشتند . مسئله بعدی که در این کار بسیار مهم به نظر می رسید مبحث رنگ بود ، کلمه ی زمین را با یک رنگ عرفانی ، ایرانی و سنتی نشان دادم که بیانگر هویت ملی باشد ، در کنار این رنگ سرد برای اینکه نوشته ی زن به خوبی جلوه کند از رنگی قرمز و در دیگر فرم ها از رنگ طلایی استفاده کردم ، زمینه را نیز در همان حالت سفید رنگ رها کردم تا رنگ ها خلوص و جلوه ی خود را از دست ندهند ، در کل به نظرم رنگ ها در کنار هم نشست خوبی داشتند . در آخر ذکر این نکته ضروری به نظر می رسد که مهمترین و تاثیر گذارترین بخش اثر ترکیب بندی آن به لحاظ فرمی بود .

Comment (1)