براي عکاسي اماده شو، وقتي منتظري تا لحظه طلايي طلوع برسد خيلي دير است که بفهمي باطريها شارژ نيستند.
يک لباس گرم بيشتر از چيزي که نياز داري بردار.
-وقتي در حال عکس گرفتني به فکر و احساست توجه نشان بده.
اهدافي را که ميخواهي به انها برسي تعيين کن.
هميشه نکاتي را که درباره عکاسي ميخواني جايي يادداشت کن، زيرا نوشتن باعث يادگيري ميشود.
هرگز بدون سهپايه براي عکاسي نرو.
>هميشه از استعدادت خوشنود باش. هرچند اندک باشد.
با عکاسان بالقوه دوست شو.
>اول جايي را که ميخواهي از آن عکس بگيري با قلبت نگاه کن، بعد با دوربينت.
هميشه خونسرد باش.
بدان که بايد خودت را دست کم نگيري.
پرسپکتيو قاتل خلاقيت است.
->خودت را وقف عکاسي کن، اما هرگز به زور عکس نگير.
>در مجامع و انجمنهاي عکاسي شرکت کن.
هميشه دوربينت را تميز نگه دار.
هرگز خودت را با ديگران مقايسه نکن. چه بالاتر و چه پايينتر.
سعي کن استايل خاص خودت را در عکاسي پيدا کني.
سعي کن بيشتر از اينکه دکمه شاتر را بزني، ترکيببندي عکس را تمرين کني.
سعي کن ياد بگيري انتقاد از عکسهايت را بپذيري.
براي پيدا کردن قوه خلاقيتت سعي کن عکسهاي متفاوت بگيري.
سعي کن از کارهاي عکاسان ديگر الهام بگيري.
اما کارهاي ديگران را کپي نکن.
منصفانه انتقاد کن.
از همسرت هم درباره عکسهات سوال کن.
گل درشت باش. Be Bold
حواست به قوانين طلايي باشد.
از خودت هم عکس بگير.
کتابهاي عکاسي را مطالعه کن.
>براي اينکه عکسهاي منظرهات قويتر باشد، يک شخص را در آن بگنجان (حتي خودت)
هر موقعيت عکاسي متفاوت با آن چيزي است که تو خودت ميبيني.
به خطوط منحني و مستقيم توجه کن.
هميشه با فرمت خام عکس بگير.
هميشه حسگر دوربينت را تميز نگه دار، زيرا در هنگام کار روي عکسها کار کمتري ميطلبد.
هر چيزي را که حس ميکني زيباست کشف کن.
عکاس خوب شدن زمانبر است.
بهترين تجهيزات همان چيزيست که الان داري.
قوانين عکاسي را آگانه بشکن (البته دوربينت را نه!)
نميتواني از هر چيزي عکس بگيري.
حواست به شکلهاي متفاوت تابش نور روي بخشهاي مختلف سوژهات باشد.
چشم هميشه جذب نقطه پر کنتراست ميشود.
ابرها جو عکس منظره را افزايش ميدهند.
يک فتوبلاگ راه بينداز.
قدرداني را بپذير و تشکر کن.
"عکس خوبي است" اصلا عبارت مناسبي براي کامنت نيست.
"عالي است" هم به درد نميخورد. سعي کن دقيقا مشخص کني که چه چيز عکس برايت جالب است يا نيست.
اصل خودت هستي، نه دوربينت.
>در انتهاي کامنتي که زير يک عکس ميگذاري يک سوال بپرس تا يک گفتگوي دوطرفه با عکاس ايجاد کني.
هر از چند گاهي نگاهي به آرشيوت بينداز. هرچقدر عکسهايت بيشتر باشد امکان پيدا کردن يک جواهر پنهان در آن بيشتر است.
هميشه روشن کن که نکته چشمگير در عکست چيست.
>هيچ عکسي بهتر از يک عکس بد نيست.
همه بايد از يک جايي شروع کنند.
عقيده تو درباره نفس عکاسي بسيار مهم است.
هميشه زير عکسها يک نظر جالب و در عين حال عاقلانه بده.
درباره تجارب خودت با دوستانت حرف بزن.
عکسهايت را محدود به ذات عکاسي کن.
>در مسابقات عکاسي سهيم شو.
>پردازش ثانويه = تغيير عکسها به بهترين نتيجه ممکن
>تا جايي که ممکن است با آزادي عمل نور دهي کن.
تا جايي که ممکن است از Photomatix بپرهيز. HDR اغلب حالتي مصنوعي به عکس ميدهد.
هميشه به ياد داشته باش که چه چيز تو را به عکاسي علاقمند کرده بود.
>هرگز از شخصي که نميخواهد از او عکس بگيري عکس نگير.
->هميشه يک دوري بزن، بعضي اوقات عکس بهتر پشت سرت واقع شده.
مهم کسي است که پشت دوربين قرار دارد، نه خود دوربين.
اشتباه هيچ ايرادي ندارد، هر چقدر بيشتر اشتباه کني، بيشتر ياد ميگيري.->هر وقت شک داشتي که ايدهاي که در يک لحظه به ذهنت رسيده درست است يا غلط، تحت هر شرايطي انجامش بده. وقتي شک داري، عکس بگير.
سعي کن هيستوگرامي را که دوربينت نشان ميدهد بفهمي و به کار گيري. هيستوگرام اطلاعات خيلي مهمي را درباره عکست نشان ميدهد.
دوربينت را بشناس، زيرا وقت تلف کردن براي پيدا کردن دکمه منو در تاريکي شب، تجربه خوشايندي نيست.
>تهر چقدر که ميتواني عکس بگير.
هرگز نترس که لباست کثيف شود.
به کيفيت عکسي که ميگيري توجه داشته باش.
عکسي که ميگيري نمايانگر روان توست.
هميشه ISO دوربينت را چک کن. خيلي سخت است که روي صفحه مونيتور کامپيوتر ببيني که حساسيت دوربين را اشتباه تنظيم کرده بودي.
بابت کامنتهاي طولاني و به درد بخور زير عکسهايت سپاسگزار باش.
هرگز به LCD دوربينت اطمينان نکن. عکس داخل LCD معمولا روشنتر و شارپتر از عکس واقعي است.
به فکر حافظه بيشتر باشد. زيرا ارزان قيمت است و احتمالا به آن نياز پيدا ميکني.
ياد بگير وقتي که دوربينت همراهت نيست چگونه ميتواني از لحظاتت لذت ببري.
هميشه نيم ساعت زودتر از طلوع يا غروب در محل حاضر شد. عجله کردن قاتل خلاقيت توست.
سعي کن محدودههاي فکري و فيزيکي خودت را بزرگتر کني. گاهي اوقات بهترين عکسها را زماني ميگيري که فکر ميکردي ديگر کافيست.
حواست به ساختار ابرها در آسمان باشد.
کوهي را که از آن عکس گرفتي هر بار که ميتواني دوباره ببين. نور خورشيد معمولا يک کوه را هميشه يک جور نشان نميدهد.
عکسهايت را در اندازه بزرگ چاپ کن. عاشقشان ميشوي.
>هميشه نمايشگرت را کالبيره کن. کار کردن با نمايشگري که کالبيره نيست دقيقا مثل زندگي کردن با آدميست که به او شک داري. اين مسئله هميشه پايان بدي دارد.
هرگز فکر نکن که ديگران درباره عکسي که گرفتي چه ميگويند. اگر عکس به دلت نشسته است، منتشرش کن.
هرگز سرزنشها را به خودت نگير. از اشتباهاتت درس بگير و سعي کن پيشرفت کني. نه پسرفت.
از تنبلي بپرهيز. خلاقيت و نظم همواره همراه هم هستند.
از خودت سوال کن: قرار است در عکست چه چيزي را نمايش دهي؟
سعي کن از قالب بيرون بزني و جنبههاي مختلف عکاسي را تجربه کني. هميشه از خودت بپرس : چرا که نه؟
دنبال يک مربي خوب باش.
عکاسي هرگز وقت تلف کردن نيست.
هر انجمني يک سري معايب هم دارد. هرگز به خاطر يک واکنش احساساتي انجمن را ترک نکن.
هميشه آدمهايي هستند که از کاري که تو ميکني خوششان نميآيد.
هنري کارتير برسون راست ميگفت که "10000 عکس اولي که ميگيري فقط اشتباهاتت هستند"
يک دوربين بهتر لزوما تضمين کننده يک عکس بهتر نيست.
هميشه وقتي روي عکس هايت کار ميکني، چاپ شده آن را در نظر داشته باش.
عکاسي هنري ظريف و زيباست و تو به خاطر کيفيت عکسهايت جلب نظر خواهي کرد. بنابراين سعي نکن با دزدي عکس، ديگران را فريب دهي تا خودت را بالاتر جا بزني
