من در اینجا میخواهم طراحی فیگور یک مرد ایده آل را برای شما انجام دهم وچون در ادامه کارمان باید به ارماتوربندی واسکلت بندی طرح برای مجسمه سازی کار نمائیم به جزئیات زیاد توجه نمی کنیم .

1-در این قسمت من طول بدن این مرد ایده آل را که تمام نقاشان ومجسمه سازان بیشتر از این اندازه استفاده میکنند توضیح میدهم از بالاترین قسمت سر تا پاشنه پا را به هشت قسمت مساوی تقسیم میکنیم که به ترتیب از بالا ی سر  ، چانه ، نوک سینه ، ناف ، انشعاب بدن به پاها ، وسط ران ، پائین زانوها ،وسط ساق پاهاو کف پا میباشد این اندازه ها را شماباید حفظ کنید تابه یک فیگور مناسب دست پیدانمائید.

2-     عرض بدن مردها 2ویک سوم اندازه بدست آمده میباشدعرض شانه ها ، باسن ونرمه ساقه های پا را مینوانید مقایسه نمائید کمر معمولا از واحد سر پهن تر است ومچ های دست ها ، درست درپائین محل انشعاب پاها قرار دارند. آرنجها نیز تقریبا با ناف در یک خط میباشند ، معمولا فاصله دو نوک سینه به اندازه یک سر میباشد . طراحی کلی را با مداد انجام میدهیم .

طرح را در نیم رخ ادامه میدهیم  توجه داشته باشید نرمه های ساق های پا  عقب تر از باسن وشانه  ها قرار میگیرند. وقسمت پائین پاها در پشت خط میانی بدن قرار دارند.

3-حالا حدود طرح که درست شد میتوانید با یک ماژیک خطوط کلی را پررنگ کنیدو خط های اضافی را پاک کنید

4  توجه داشته باشید که آرماتور مجسمه را باید از روی همین کار انجام دهیم پس به جزئیات نیاز نداریم.

5-    خط بالای لگن خاصره معمولا از ناف به اندازه یک سوم پائین تر قرار دارد، ونیز کپل ها باید یک سوم پائین تر از انشعاب بدن به پاها قرار داشته باشند.

Comment (0)

محمدحسین خیرآبادی در پايیز سال ۱۳۴۰ در شهرستان سبزوار متولد شد و تحصیلات خود را تا مقطع لیسانس ادامه داده است. ازهمان اوایل کودکی با هر وسیله ای که در دسترسش قرار میگرفت سعی برآن داشت تابا آن نقش و شکلی بوجود آورد.

این چنین بود که باتشویق اطرافیان نیروی عشق به هنر در او  روز بروز افزون  شد و شعله های آن هرچه بیشتر در وجودش زبانه کشید. پیوسته روش های مختلفی را تجربه می کرد. او درهرفرصتی جویای توشه ای از محضر استادان فن بود تا این که در۱۳سالگی کار رنگ روغن را نزد آقای قلیچی و بعد از آن نزد استاد ماستیانی آغاز کرد. بعد از اخذ دیپلم و اتمام سربازی دل در گروی شیوه ی تعلیم استاد خوش صفت گذاشت.

وی مدتی بعد دبیر هنرستانهای آموزش و پرورش و مدرس دانشگاههای سبزوار گشت و حاصل اندوخته های خویش را درطول سالیان متمادی به هنرجویان وهنردوستان منتقل کرد.

اومی گوید: ساعت ها و روزهای زیادی را در پشت سه پایه ی نقاشی می نشستم و هر روز بیش از پیش بر ناتوانی خویش در مقابل پروردگارم پی می بردم...»

نمایشگاهها:

Comment (0)